María Fernández Benítez, “Terremoto” ezizenez ezaguna, bere aita eta aitona bezala, kantuan erreferenteak biak, ezizenari ondo erantzuten dio. Bere kantuak, arbasoen indarra transmitzen du eta, aldi berean, azala hautsi eta bide berriak bilatzeko gaitasuna erakusten du. Bere “Manifiesto” lana bilaketa emozional bat da, expiazio eta alaitasunezko bidaia, maitasun istorio baten sustrai gordinean bertan hasi eta buleria batzuen zalapartarekin amaitzen dena.

Bere emozioen saiakera labur honetan, María Terremoto letra eder bezain zintzoekin azaltzen du bere kezken literatura. Garbitasuna dago, sinpletasuna eta sakontasuna, Maríak berak dioen bezala “puruak ez baitu zertan sinplea izan, h ala badirudi ere”. Badago lan honetan, aspaldiko doinuen mamia, eskuarte digitalik gabe, ekoizpena aspaldiko benta bateko geletako batean grabatu izan balitz bezala. “Dagoena dago” dio Mariak. Eta horrela hasta da etorkitzuna.